این روزها، خیلی بیشتر از قبل پرفورمنس می بینی، مخصوصاً در طراحان آزاد. کم‌کم انگار قرار است این پرفورمنس‌ها به جریان ثابت این گالری تبدیل بشود که این اتفاقی خوشایند است. پنجشنبه پیش هم نوید جهانبخش با اجرای «مفنامیک اسید» چهار نفر را در چهار نقطه‌ی مختلف از گالری برایمان چیده بود. در یک قسمت از گالری پسری با موهای بلند در حالی که موسیقی هارد راک گوش می کرد توی تخت خوابش دراز کشیده بود و البته آن‌قدر اعصاب نداشت که حتی سرش را برگرداند و به ما نگاه کند. یونیفورم و پوتین‌های سربازیش هم در گوشه‌ای از «اتاق» و چند پوستر بالای سرش به چشم می‌خورد. همه چیز به‌شدت تئاتری بود. من فکر می کنم تنها شاهد یک اجرا بودیم و نه هنر اجرا به معنای خاص آن. همین.