این طراحی مرا یاد عکس‌های عالی شادی قدیریان از زنان خانه‌دار با عنوان «مثل هر روز» می‌اندازد. شاید در مفهوم خیلی با هم فرق داشته باشند، مدیوم هم متفاوت است. زن‌های شادی قدیریان خواسته یا ناخواسته پشت چادرهایشان پنهان شده‌اند. هویتشان دزدیده شده و جایش را فنجان و جارو و سبد پلاستیکی آشپزخانه گرفته است. دلت برایشان می‌سوزد. این دختر در این‌جا اما در چادرش نمی‌گنجد. دختر نسل امروز است. نگذاشته که توی آن چادر زندانیش کنند. تاپ آدیداس بندبندی که از زیر چادرش پوشیده حرف‌های زیادی برای گفتن دارد و چایی که به ما تعارف می‌کند باب گفتگو را به‌راحتی باز می‌کند.  از دیدن این دختر دلت خنک می‌شود چون می‌دانی که خوب بلد است چه طور حق خودش را بگیرد و قرار نیست که همه‌چیز مثل هر روز باشد!