علی نصیر: رنگ سیاه پرهیجان‌ترین و هراس‌آورترین رنگ در دنیای مادی است؛ پیام‌آور سکوت و نقطه‌ مقابل درخشش نور است؛ خصلتی مادی دارد که در هیچ رنگ دیگری به چشم نمی‌خورد. به نگاه بیننده عمق می‌بخشد و زمینه‌ای است که هیچ سایه‌ای را برنمی‌تابد. بازی تخیل با امکانات این رنگ، پلی می‌شود بین ماده و روح. وحید حکیم رنگ سیاه را همچون عنصری قابل تغییر به کار می‌گیرد و به این ترتیب از تسلط رنگ سیاه و تأثیر مغناطیسی آن می‌کاهد. آثار وحید حکیم در گالری اثر مجموعه‌ای است که مفهوم مرکزی‌اش، تأثیر است و ردی بر جای گذاشتن، سطح است و عمق، تیرگی و روشنی و در لایه‌های بعدیِ سطوح، حضور و عدم حضور، پیدایی و ناپیدایی؛ حفظ و ثبت شدن است یا خاطره‌ای محو و حضور گم‌شدگی. محدود کردن اثر به کمترین واژگان، نشان می‌دهد که او نه پیرو فرمالیسم است و نه تنوع موضوع. این خلاصگی، شدت بخشیدن به تأثیر محتواست و غنای یک تجربه‌ی حسی؛ تجربه‌ا‌ی که فضایی می‌سازد که در آن، مرز بین حس و جان برداشته می‌شود؛ جایی که عدم ادراک و ادراک جدا از هم نیستند.